Szkoła Podstawowa nr 42
     z Oddziałami Integracyjnymi w Zabrzu im. Mikołaja Kopernika

In order to view this object you need Flash Player 9+ support!

Get Adobe Flash player

Powered by RS Web Solutions

Socjoterapia

SOCJOTERAPIA

to proces korekcyjny o charakterze leczniczym, forma pomocy psychologicznej adresowanej do młodzieży, pośrednia pomiędzy psychoterapią a psychoedukacją i treningiem interpersonalnym. Najskuteczniejsze są oddziaływania interdyscyplinarne, wiążące doświadczenia wszystkich trzech form. W socjoterapii dzieci i młodzieży bardziej istotną rolę odgrywa wzmacnianie osobowości poprzez realizację celów rozwojowych i edukacyjnych niż docieranie do przeszłych doświadczeń i uświadamianie ich sobie, wiązanie z aktualnymi wzorami zachowań, jak to ma miejsce w psychoterapii.

      Niezwykle ważnym czynnikiem decydującym często o efektach oddziaływań socjoterapeutycznych jest dobór treści i sposobów ich realizacji dostosownych do wieku  i potrzeb uczestników zajęć. Aby zaś optymalnie zestroić tryb ćwiczeń, trzeba wiedzieć do kogo będą adresowane. W praktyce temu służy diagnoza indywidualna.

      Socjoterapia obejmuje swym zasięgiem zarówno dzieci o różnym stopniu zaburzeń jak i dzieci zdrowe. Jest to niezwykła wartość tej formy pomocy psychologicznej, pozwalająca integrować młodzież, przez co dostarcza większej ilości doświadczeń społecznych. Metoda realizuje trzy zasadnicze cele:

  • rozwojowy
  • edukacyjny
  • terapeutyczny

 

 CELE ROZWOJOWE

 

    U ich podstaw leży prosta, psychologiczna i dydaktyczna zasada : treści, metody i sposoby ich realizacji muszą być ściśle powiązane a wiekiem uczestników.

Potrzeby dzieci w wieku wczesnoszkolnym:

  • aktywności ruchowej
  • zabawy
  • zdobywania wiedzy o świecie
  • wsparcia ze strony dorosłych
  • wspólnej ( stadnej ) aktywności
  • twórczości

   Realizacja celów rozwojowych musi przebić się przez emocjonalne blokady, kryzys autorytetów, obniżenie motywacji do podejmowania jakiegokolwiek wysiłku i wplatać w tematykę zajęć takie zagadnienia jak :

  • rodzina
  • czas wolny ( ulubione zajęcia)
  • związki uczuciowe ( przyjaźń, miłość)
  • aspiracje
  • autoprezentacja

 

 Trzeba dobrze rozpoznać potrzeby osobiste, sytuacje rodzinną, społeczną, wychowawczą poszczególnych uczestników zajęć, by skutecznie realizować cel rozwojowy terapii.

 

     CELE EDUKACYJNE

 

    Istotę celów edukacyjnych można wyrazić w ten sposób : poznawanie przez dzieci i młodzież różnorodnych zagadnień pozwalających im lepiej funkcjonować społecznie, radzić sobie z problemami.

Zaliczamy do nich:

  • uczenie się rozpoznawania emocji
  • poznawanie mechanizmów uzależnień
  • poznawanie zasad dobrej komunikacji
  • uczenie się wybranych technik pracy umysłowej
  • uczenie się pełnienia określonych ról społecznych

 

   Charakterystyczne dla celów edukacyjnych w socjoterapii jest to, że ważniejsza staje się wiedza o funkcjonowaniu człowieka - "samowiedza" niż wiedza o pojęciu dydaktycznym. Dziecko znające siebie, mechanizmy rządzące nim i innymi ludźmi, częściej świadomie podejmuje decyzję o poznawaniu świata. Budzi zalążki motywacji wewnętrznej do działania. Ścieżki rozwoju natomiast powodują zmiany zachowania na tyle pozytywne, że chronią dziecko przed kolejnymi urazami psychicznymi.

 

    CELE TERAPEUTYCZNE

 

Ukierunkowujemy dwojako:

  • wobec cierpienia psychicznego dziecka, które nie radzi sobie z nim,
  • wobec zachowania dziecka, które powoduje straty, wysokie koszty ponoszone przez otoczenie społeczne

Wyróżnimy wśród nich :

  • korektę sądów o rzeczywistości i sobie
  • korektę postawy wobec siebie, ludzi i świata
  • kompensowanie pustki emocjonalnej odtrącenia przez rodziców i braku oparcia w nich,
  • kompensowanie braku satysfakcjonujących kontaktów z ludźmi,
  • stwarzanie warunków do "zapominania" doświadczeń stresowych

 

Skutecznej realizacji celów socjoterapeutycznych służą określone techniki, sposoby pracy bądź nawet inne metody które wykorzystuje się fragmentarycznie , w zakresie odnoszącym się do dzieci.